کاش بيايم براي بي پناها سايبون باشيم

با دلاي دل شکسته کمي مهربون باشيم

***

کاش بيايم به باغبونا کمي حرمت بذاريم

احترام دلاي شکسته رو نگهداريم

***

کاش به مهربونترا دين مون و ادا کنيم

سهم خوشبختي مون و وقف بزرگترا کنيم

***

کاش يه کاري بکنيم که خستگيها دربشه

مرحمي بشيم که زخم آدما بهتربشه

***

کاش که شاخه درخت زندگي رونشکنيم

هفته اي يه بار به باغبونامون سربزنيم

***

کاش که پاک کنيم تمام اشکايي که جاريه

خوب نگه داريم چيزي که واسه يادگاريه

***

کاش دس پرنده هاي بي پناه وبگيريم

توي آسمون بريم دامن ماه وبگيريم

***

کاش با مهربوني مون غصه ها رو کم بکنيم

رشته هاي عشق و تا هميشه محکم بکنيم

***

کاش بشينيم پاي صحبت اونا که بي کسن

اگر درد و دل کنن به آرزوشون ميرسن

***

کاش تو عصري که همش سنگيه وآهنيه

بگيم از چيزهايي که خوب ولي رفتنيه

***

کاش هنوز دير نشده قدر هم و خوب بدونيم

نکنه دير بشه تا ابد پشيمون بمونيم

***

کاش که اين يه جمله هيچ موقع ز يادمون نره

آدمي چه خوب باشه چه بد باشه مسافره

مريم حيدرزاده